گزارش برنامه جانستون

گزارش برنامه جانستون

یکم اسفند ۱۳۹۹

اطلاعات عمومی برنامه

گزارش برنامه جانستون

بررسی جغرافیایی قله جانستون:

قله جانستون با ارتفاع ۳۹۵۰ متر در منطقه رودبار قصران درشمال شرق تهران واقع شده است. دو روایت برای نامگذاری این قله وجود دارد:

۱) فرد غیر ایرانی بنام “جان استون” اولین صعودکننده این قله بوده است.

۲) سختی صعود به این قله با وجود صخره های سنگی, سبب شده آن را “جان ستان” بنامند.

قله جانستون واقع در البرز مرکزی برروی خط الراس شرق به غرب اشتر به برج و در شمال روستای آبنیک و شمال شرقی روستای لالون قرار دارد.

بررسی جغرافیایی قله جانستون:

 

این قله واقع در ناحیه کوهستانی البرز مرکزی از جنوب به دره آبنیک، از شمال به بخشی از دره رودخانه لار، از شرق توسط یک خط الرأس مرتفع به قلل خرسنگ شمالی و جنوبی و در ادامه به گردنه پونه زا و از غرب توسط قله و گردنه وزوا به قلل برج خلنو متصل می گردد. یکی از زیباترین مناطق در البرز مرکزی دشت جانستون می باشد. این دشت با ارتفاع متوسط ۲۸۵۰ متر توسط چند قله احاطه شده است که قله جانستون در شمال این دشت واقع است. یکی دیگر از جاذبه های مسیر صعود به این قله غار دست کنی است به نام غار بیوک آقا که توسط کوهنورد تبریزی با ابزارهای دستی نظیر درفش و قلم کنده شده است و مشابه این غار در تنگه لالون و آبشار سنگان می باشد.

مسیرهای صعود به قله جانستون:

 

۱مسیر جنوبی: که مسیر نرمال صعود به این قله می باشد در انتهای دشت جانستون از سمت چپ غار بیوک آقا شروع شده سپس با تراورس به سمت غرب از روی گرده ای که از میان سنگ ها و صخره ها و برف چالهای فصلی می گذرد به قله منتهی می شود.

۲مسیر شرقی: این مسیر از همان دره شرقی دشت جانستون (مسیر صعود به قله خرسنگ) بوده و مسیری طولانی می باشد.

 ۳مسیر غربی: مسیر یال زمستانی که بعد از تنگه‌ی آبنیک و ابتدای دشت جانستون شروع شده و بر روی یالی، مستقیم به قله ختم می شود.

در ساعت ۳:۳۰ بامداد از محل قرار (سینمای هجرت کرج) با یک دستگاه مینی بوس به سمت تهران حرکت کردیم و در بین مسیر سه همنورد دیگر به بقیه ملحق شدند. گروه در ساعت ۵:۵۰ رسیدند افراد ده دقیقه ای را مشغول جابه جایی وسایل خود بودند با صحبتهای مسئول فنی و سرپرست که آرزوی صعود ایمن را داشتند، ساعت ۶ صبح از روستا به سرقدمی آقای عباسی و عقبداری اقای جلالی شروع به حرکت کردیم. کوچه های فرعی منتهی به رودخانه و مسیر اصلی پیمایش پوشیده از برف و یخ زده بود که کار را از اول با مشکل مواجعه می کرد برف شدید در مسیر نشان از روزی پر کار و برفکوبی سنگین را می داد. نزدیک رودخانه صحنه ایی از ریزش بهمن دیده میشد. رودخانه آبنیک در سمت راست ما قرارگرفته و بعد از نیم ساعت پیمایش باید از عرض رودخانه که عرض زیادی هم نداره رد می شدیم.

البته پلی دیده نمیشه و ما از روی تکه الواری و درخت خم شده ایی بود با کمک همنوردان تک تک از عرض رودخانه عبور کردیم و حالا هنگام حرکت, رودخانه در سمت چپ ما قرار گرفتهد با کلی تلاش برای برف کوبی بعد از حدود ۲۰ دقیقه وارد یک دره می شویم که مسیر پاکوب دیده نمی شد و با وجود حجم برفی که درمسیر وجود داشت تمام پاکوبها را پوشانده بود و با ریزش بهمن و مسدود شدن مسیر عادی مجبور به تغییر مسیر و عبور از رودخانه شدیم. سنگ های رودخانه مملو از یخ و لغزنده بود و تعدادی از همنوردان با کلنگ یخ ها را شکسته و به سختی از روخانه گذشتیم

بعد از چند دقیقه پیمایش و برفکوبی مسیر اصلی را بهمن پر کرده بود و دوباره با تغییر مسیر از روی بهمن عبور کرده و با دقت و سکوت شیب دره را کم کم برف کوبی و اصطلاحا بهمن را بریدیم که کار سخت و خطرناکی محسوب می گردد، به قسمتی از مسیر گرده که قبلا توسط هییت کوهنوردی شمال شرقی تهران سیم بکسل کشیده شده بود رسیدیم و با آگاهی به این قضیه وقتی به محل مورد نظر رسیدیم به دلیل برف شدید سیم بکسل در بین برفها پنهان شده بود با تلاش همنوردان مسیر با کلنگ باز گشایی و سیم بکسل را پیدا نمودند و تک تک همنوردان با کمک و حمایت از مسیر رد شدند و تمام طول مسیر با سکوت و آرامش در حال طی شدن بود، با تلاش فراوان و رسیدن به بالای گرده از آنجا دشت جانستون مملو از برف دیده شد.

دوباره چالش بعدی شروع گردید مسیر و شیب پر از برف  مستلزم برفکوبی سنگین بود که با همکاری افراد تیم با زمانهای مختلف در طول مسیر مسیر بازگشایی و از قسمت گرده ایی دوم عبور کردیم حدودا ساعت ۸:۳۰ دقیقه بود که سرپرست و مسئول فنی زمانی حدودا ۱۰ دقیقه را جهت صرف صبحانه اعلام نمودند خورشید کاملا بر زمین مسلط بود با وجود برف زیاد گرما هم شرایط پیمایش را متفاوت می کرد.

با توجه به گرمای روز دوستان با تغییر لباسها آماده شروع پیمایش شدند. با بررسی ترک برنامه و دیدن مسیرهای صعود بهترین مسیر برای حرکت انتخاب شد و چون حجم برف سنگین بود نفرات سر قدم با توجه با توانایی با زمانهای متفاوت کمک به برفکوبی میکردند نزدیک رودخانه شدیم و تمان بستر رودخانه مملو از برف و یخ بسته بود که خوشبختانه با وجود برف و ضخامت آن همانند پلی شده بود که کمک می کرد از رودخانه بگذریم و بعد از آن از یالهای فرعی یکی پس از دیگری عبور میکردیم و با فاصله زمانی نیم تا یک ساعت با صلاحدید مسئول فنی و سرپرست برای تجدید قوا استراحت چند دقیقه ایی را انجام میدادیم. نزدیک به ارتفاع ۳۲۰۰ باد نسبتا شدیدی شوع به وزیدن کرد و گرمای چند ساعت قبل را کم رنگ تر می کرد و پوشیدن لباسهای گرمتر را هشدار میداد.

با تلاش همه گروه و برف کوبی سنگین، تیم در ساعت ۱۳:۴۵ دقیقه به ارتفاع ۳۴۶۰ رسیدیم، با توجه به شرایط خستگی برخی افراد و نزدیک شدن به ساعت ۱۴ با جلسه و نظر سنجی سرپرست و مسئول فنی، تیم حدودا سه ساعت لازم داشت که باقیمانده مسیر را طی کند، با این شرایط مسئول فنی و سرپرست همانجا را قله اعلام نمودند و تصمیم به پایان صعود گرفتند، کار با چند عکس یادگاری به اتمام رسید.

تیم شروع به پایین رفتن و کاهش ارتفاع دادند، با گذشت حدودا یک ساعت در محلی مناسب سرپرست اعلام استراحت و صرف ناهار دادند کم کم آسمان پوشیده از ابر شد و هوا روبه سردی بیشتر می رفت، بعد از صرف ناهار تیم هر چه سریعتر رو به پایین سرازیر شدیم و از رودخانه گذشتیم و با احتیاط یالهای بهمن دار را تک تک رد می کردیم تا جای که به نزدیک گرده سنگی و ابتدای دره رسیدیم همنوردان با صحبتهای مسئول فنی برای کاهش خطر بهمن در سکوت و با فاصله هر نفر حدودا ۵ متر از مسیر بهمن دار عبور کردیم وقتی تیم به سلامت مسیر سیم بکسل را رد نمودند وارد منطقه روستایی و عبور از رودخانه شدیم با تلاش همگی بسلامتی از عرض رودخانه خروشان و لغزنده عبور کرده و وارد باغهای روستا شدیم با طی کردن مسیر به ابتدای روستا و کنار مینی بوس رسیدیم ساعت ۶ عصر بود و مسئول فنی با نکات و نصایح پند آموز خود آرزوی سلامتی و خسته نباشید برای همگی داشتند.

نقاط قوت

  1. همکاری تیمی
  2. داشتن تجهیزات کامل
  3. آگاهی به منطقه
  4. آب و هوایی عالی (صاف آفتابی)

نقاط ضعف :

  • اتلاف زمان به دلیل برفکوبی
  • عدم توانایی جسمی یکسان در کل تیم
  • وجود افکار و انرژی منفی برخی افراد
  • نافرمانی و عدم هماهنگی شخصی در تیم با گروه فنی
  • انعکاس انرژی منفی فرد نافرمان به کل تیم

در ابتدای مسیر با وجود حجم زیاد برف و مسیرهای یخ زده، بهمن دار تصور برخی از افراد در برنامه به عدم صعود و موفق شدن منتهی می شد و این انرژی باعث ایجاد ناامیدی و کم شدن حس جنگنده بودن افراد گردید که متاسفانه این انرژی باعث ایجاد ناهماهنگی و عدم فرمانبرداری از سرپرست و مسئول فنی شد و اثرات آن در ارتفاع ۳۴۶۰متری موجب عدم صعود و اتمام برنامه گردید.

 

             گزارش نویس  : شکوفه چهاردولی                                                                                 

باشگاه کانون کوه

یکم اسفند ۱۳۹۹

برچسب ها:, , ,

بحث و گفتگو

اولین نظر دهنده باشید “گزارش برنامه جانستون”